برخی دوستان در زمان خواندن نوشته های من به
ابهاماتی برمیخورند که در همین جا خدمتشان عرض میکنم تا رفع ابهام شود .
1 - گفتن = باهمدیگر سخن میگوییم (مکالمه و محاوره و
صحبت)
2 - نوشتن
= نگارش - مکنونات ذهنی خود را می نویسیم - مکاتبه از طریق نوشتن نامه .
3 - خواندن = نوشته ای را میخوانیم که هم خود می فهمیم
و هم شنونده از مضمون نوشته باخبر می شود .
اگر گفتن و نوشتن ما تُرک زبانان ایرانی مطابق هم
باشد در نتیجه خواندن مان هم مطابق نوشته مان خواهد بود . ولی اگر به روال فعلی
گفتن و نگارشمان یکی نباشداین را میرساند که زبان مادری ما آذری های ایران در حال
موت و منسوخ شدن است . به زبان ترکی آذری ایران حتی یک کتاب علمی یا داستانی یا
تاریخی و .... ترجمه نشده است و این یعنی مرگ تدریجی یک زبان . پس بیائیم زبان
آذری ایران را از دست نا اهلان و تجزیه طلبان نجات دهیم و آرزوی وحدت زبانی را بر
دلشان بگذاریم . این بی هویت ها با سوق دادن ادبیات ترکی آذری ایران به سمت ادبیات
ترکی قفقاز در پی اثبات وحدت زبانی هستند و این حرکت شان جز مردم فریبی چیز دیگری
نیست . اینک حیات و ممات زبان ترکی آذری ایران بدست من و شماست . پس حس مسئولیت
کنیم و برای احیای ادبیات خودمان بانتظار اجانب و مزدورانشان نباشیم . شاد و سلامت
و موفق باشید . ایرج ایراندوست 25/10/1399
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر